Είναι παράλογο να θέλεις να πετύχει κάποιον στόχο το παιδί σου ενώ δεν υπάρχει στόχος. Και δεν υπάρχει στόχος γιατί δεν έχει βάλει ,γιατί πιστεύει ότι δεν χρειάζεται να βάλει και γιατί εσύ με τον τρόπο σου δεν το βοηθάς να βάλει .
Σε ρωτάω λοιπόν, γιατί να βάλει στόχους το παιδί σου και να ζοριστεί για να τους πετύχει είτε με μελέτη, είτε με άθληση ,είτε με πρόγραμμα αυστηρό αφού έχει μάθει να του δίνεις τα πάντα; Αν του παρέχεις ακριβά υλικά αγαθά, ατελείωτες και πανάκριβες διακοπές, διασκεδάσεις υψηλού κόστους και την υπόσχεση ενός μέλλοντος που όχι μόνο δεν θα του λείπει τίποτα αλλά θα έχει και πολλά περισσότερα από τον μέσο Έλληνα πολίτη, γιατί να πασχίσει και γιατί να κουραστεί;
Πρέπει να καταλάβεις λοιπόν ότι οι στόχοι μπαίνουν μόνο όταν υπάρχει λόγος να μπουν και ο βασικός λόγος που ένα παιδί στην εφηβεία βάζει ως στόχο του να σπουδάσει ή να πετύχει κάτι σημαντικό στη ζωή του είναι αφενός η επιθυμία του να βελτιώσει τη ζωή του είτε κοινωνικά ,είτε οικονομικά και αφετέρου να καταφέρει να δημιουργήσει κάτι που θα είναι εξολοκλήρου δικό του, αποδεικνύοντας έτσι και την προσωπική του αξία.
Πως περιμένεις λοιπόν να διαβάσει ,να πασχίσει ,να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει, αφού με τον τρόπο σου το έχεις πείσει ότι δεν χρειάζεται να μπει σε τέτοιο κόπο. Είναι αστείο να περιμένεις να βάλει στόχους και να δουλέψει για αυτούς ,αφού στην πραγματικότητα δεν θες το παιδί σου να κουραστεί και να ιδρώσει για τίποτα . Σκέψου λοιπόν ,αφού εσύ είσαι διατεθειμένη ή διατεθειμένος να του παρέχεις ανέσεις ,πολυτέλειες και κοινωνική αποδοχή εφόρου ζωής γιατί να κουραστεί για να αποκτήσει αυτά που ήδη έχει;
Γράφει η Κατερίνα Ζαγοραίου
