Ο γιος μου δεν μου δίνει καμία σημασία. Η σχέση μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από χάλια έως ανύπαρκτη. Δεν μου μιλά σχεδόν καθόλου, με το που πάω να του πω κάτι πριν προλάβω να ολοκληρώσω την φράση ή καλύτερα που με το που πάω να την αρχίσω ,λέει ΟΧΙ και φεύγει. Συνέχεια μου κλείνει την πόρτα του υπνοδωματίου του στα μούτρα μου. Όταν καταφέρνω να του μιλήσω μονίμως είναι αρνητικός και απαξιωτικός μαζί μου. Θεωρεί ότι κάνω μόνο λάθη και δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά. Με τον πατέρα του όμως πρέπει να σας πω ότι έχει άριστη σχέση. Τον σέβεται και τον εκτιμά πολύ και θέλει να κάνει πράγματα μαζί του. Δεν ξέρω τι έχω κάνει λάθος και που έχω φταίξει .Νιώθω ότι είμαι απαίσια μητέρα και ότι έχω αποτύχει. Τι πρέπει να κάνω για να έρθουμε πιο κοντά; Τι με συμβουλεύετε;
Μητέρα που θέλει να κρατήσει την ανωνυμία της.
