Με λένε Ελένη και δυστυχώς είμαι χαρούμενη μόνο όταν τρώω. Μόνο το φαγητό με ηρεμεί, με ξεαγχώνει ,με κάνει να νιώθω καλύτερα, πιο χαρούμενη και πιο ασφαλή. Είμαι 55 χρονών, παντρεμένη εδώ και είκοσι χρόνια, με δυο παιδιά. Επίσης είμαι υψηλόβαθμο στέλεχος σε μια μεγάλη εταιρία ,οπότε καταλαβαίνετε ότι η δουλειά μου έχει πολλές απαιτήσεις, πολλές ώρες εργασίας και πολύ άγχος. Κάθε μέρα γυρίζω στο σπίτι κατάκοπη από τη δουλεία και με πολύ στρες για την επόμενη μέρα. Η μόνη μου ευχαρίστηση είναι το φαγητό. Τρώω όταν έχω άγχος, τρώω όταν είμαι πιεσμένη, τρώω όταν θέλω να νιώσω λίγη χαρά, τρώω ακόμη και όταν δεν πεινάω ή όταν βαριέμαι. Πολλές φορές μάλιστα, ξυπνάω τα βράδια και τρέχω στην κουζίνα για να βρω κάτι νόστιμο να φάω και μόνο τότε χαλαρώνω και ξανακοιμάμαι. Ακόμη όμως και όταν έχω κάποια επιτυχία στη δουλειά μου, επιβραβεύω τον εαυτό μου με ένα πλούσιο γεύμα. Έχω πάρει τα τελευταία δύο χρόνια 15 κιλά και πρέπει πλέον να συμβιβαστώ με το γεγονός ότι είμαι μια χοντρή. Το φαγητό όμως με κάνει να νιώθω ευτυχισμένη,πιο χαλαρή και πιο ασφαλή. Ούτε ο άνδρας μου ,ούτε τα παιδιά μου, ούτε η δουλειά μου μπορούν να το πετύχουν αυτό ,παρά μόνο το φαγητό. Και όταν μιλάμε για φαγητό βέβαια ,εννοούμε ,πίτσες, μπέρκερ, γλυκά, παγωτά, σφολιάτες. Όλοι μου λένε ότι έχω παχύνει και πρέπει να κάνω δίαιτα αλλά όσο και αν στεναχωριέμαι για τα κιλά που έχω πάρει ,όσες ενοχές κ αν νιώθω όταν τρώω, δεν μπορώ να στερηθώ το φαγητό με τίποτα, αφού είναι η μόνη απόλαυση στη ζωή μου!
