Καλησπέρα. Με λένε Αλέξη και είμαι 17 χρονών. Είμαι ομοφυλόφιλος και έχω σχέση με ένα άλλο αγόρι. Δυστυχώς έκανα το λάθος να το πω στους γονείς μου. Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό, μάλλον ήθελα να το βγάλω από μέσα μου, δεν ήθελα να κρύβομαι ,ήθελα να το μοιραστώ μαζί τους, δεν ήθελα να λέω ψέματα , δεν ήθελα να νομίζουν κάτι άλλο και να περιμένουν κάτι άλλο από εμένα. Όμως έκανα λάθος. Τελικά δεν έπρεπε να τους πω τίποτα γιατί εκείνοι τρελάθηκαν και άρχισαν τις υστερίες και τα κλάματα. Η μάνα μου έλεγε πως δεν θα μπορεί να βγει από το σπίτι από τη ντροπή της. Ότι θα είναι δακτυλοδεικτούμενη, ότι δεν θα δει εγγόνια, ότι δεν θα γίνει γιαγιά και άλλα τέτοια. Ο πατέρας μου δε, είπε ότι είμαι άρρωστος και πρέπει να θεραπευτώ. Πήραν αμέσως τηλέφωνο και κανόνισαν ραντεβού σε Ψυχολόγους για να θεραπευτώ και να έρθω στα σύγκαλα μου όπως είπαν. Αποφάσισα λοιπόν προκειμένου να σταματήσουν να με στέλνουν σε Ψυχολόγους και να με αφήσουν στην ησυχία μου , αλλά και να τους γλυτώσω και από την απελπισία στην οποία βρίσκονται, να τους πείσω ότι άλλαξα, ότι θεραπεύτηκα. Άρχισα λοιπόν να φέρνω κορίτσια στο σπίτι και να τους λέω ότι έχω σχέση μαζί τους, να λέω ότι έχω ραντεβού με την κοπέλα μου και να τους λέω ακόμη ότι είμαι ερωτευμένος . Το απόλυτο ψέμα δηλαδή. Η αλήθεια είναι ότι έχω κουραστεί να προσποιούμαι ,από την άλλη όμως τους βλέπω πιο ήρεμους ,οπότε χαλάλι. Δεν θέλω με τίποτα να στεναχωρώ τους γονείς μου. Είναι προτιμότερο να κρύβομαι από το να βλέπω τη μάνα μου να κλαίει.
