Όταν ένα παιδί-έφηβος ωθείται στην αυτοκτονία δεν υπάρχει μόνο μια αιτία αλλά συνδυασμός παραγόντων, δυσκολιών και συνθηκών. Το έντονο στρες ,η απαισιοδοξία για το μέλλον αλλά και η κακή ψυχολογία αποτελούν παράγοντες κινδύνου αλλά συνήθως δεν οδηγούν από μόνοι τους σε αυτοκτονικές πράξεις. Ο συνδυασμός όμως των παραπάνω παραγόντων με σκληρές συνθήκες, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η ερωτική απογοήτευση, η σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, η απομόνωση αλλά και η σχολική αποτυχία μπορούν να οδηγήσουν έναν έφηβο σε αυτοκτονία.
Αυτός ο συνδυασμός είναι που διαφοροποιεί την αντίδραση των ατόμων σε δύσκολες συνθήκες. Πιο απλά ένα παιδί που δεν βρίσκεται σε θλίψη, που δεν πιέζεται από το οικογενειακό του περιβάλλον και δεν ατενίζει το μέλλον με απαισιοδοξία, δεν θα θορυβηθεί ιδιαίτερα αν αποτύχει στις σχολικές εξετάσεις. Όπως και ένας έφηβος που δεν νιώθει ανασφάλεια, μοναξιά ή ακόμη και περιθωριοποίηση ,που δεν έχει θλίψη ή κατάθλιψη, δεν θα ενοχληθεί τόσο έντονα όταν βιώσει ερωτική απογοήτευση.
Οι πιο συχνοί παράγοντες κινδύνου που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτοκτονικές σκέψεις ή ακόμη και σε απόπειρα είναι:
1] Το έντονο άγχος, η πίεση, η θλίψη ή και κατάθλιψη που μπορεί ο έφηβος να βιώνει.
2]Η σωματική , λεκτική αλλά και σεξουαλική κακοποίηση που μπορεί να δέχεται από το σχολικό ή οικογενειακό περιβάλλον.
3]Η μοναξιά, η περιθωριοποίηση, η απομόνωση και ο κοινωνικός- σχολικός αποκλεισμός.
4]Η σχολική πίεση, οι υπέρμετρες προσδοκίες των γονιών, οι σχολικές αποτυχίες ή και ο φόβος της αποτυχίας.
5]Η ερωτική απογοήτευση.
6]Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.
7]Η χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών.
Αν βλέπετε ένα παιδί να πιέζεται ,να βρίσκεται σε θλίψη, να απομονώνεται ή και να αντιδρά πρωτόγνωρα πρέπει να το υποστηρίξετε, να σταθείτε δίπλα του και να το βοηθήσετε.
Γράφει η Κατερίνα Ζαγοραίου
